Catégories
Esperanto Journal

2021-11-08 endocrinologue · endokrinologo

Aujourd’hui j’étais sur st Etienne pour mon rdv avec mon endocrinologue.

Hodiaŭ mi estis en St Etienne por mia rendevuo kun mia endokrinologo.

Mon corps et mon foie en particulier, tolère très bien mon fort dosage.

Mia korpo, kaj mia hepato precipe, tre bone toleras mian altan dozon.

Par contre, faut plus espérer que mes seins grandissent.

Aliflanke, mi ne plu devas esperi, ke miaj mamoj kreskas.

Faut vraiment que je me fasse une raison, je vais devoir un jour ou l’autre passer par la chirurgie si je veux avoir un minimum de poitrine.

Mi vere devas fari al mi kialon, mi devos trairi kirurgion unu tagon aŭ alian, se mi volas havi minimume da mamoj.

Et j’ai beau me pauser très souvent la question, je n’arrive pas à l’envisager.

Kaj kvankam mi faras al mi la demandon tre ofte, mi ne povas pensi pri ĝi.

Après tout, moi, je me sens pas trop mal comme je suis.

Finfine, mi ne sentas min tro malbone tia, kia mi estas.

Et oui y a des gens maladroits qui me donnent encore du monsieur régulièrement …

Kaj jes estas mallertaj homoj, kiuj ankoraŭ donas al mi sinjoron regule…

Qui puis-je …

Kiu mi povas…

Est-ce que je dois passer par la chirurgie pour mieux coller aux normes ou est-ce que je sens assez forte pour vivre avec un passing moyen ?

Ĉu mi devas trapasi kirurgion por pli bone plenumi normojn aŭ ĉu mi sentas min sufiĉe forta por vivi kun averaĝa trapaso?

Je ne sais pas. Vraiment pas.

Mi ne scias. Vere ne.

D’un côté je me sens mal d’avoir le corps que j’ai, de devoir passer par tout ça, d’un autre côté j’ai mal aussi de devoir reprendre les gens.

Unuflanke mi sentas min malbone havi la korpon, kiun mi havas, devi trapasi ĉion ĉi, aliflanke ankaŭ mi sentas min malbone devi preni homojn reen.

Je rêve de tranquilité.

Mi revas pri trankvilo.

Mais faut pas se faire d’illusion, mon chemin est de devoir rester forte et d’ouvrir un peu plus le chemin pour les prochaines générations.

Sed ne trompiĝu, mia vojo estas devi resti forta kaj malfermi la vojon iom pli por la venontaj generacioj.

Par Ra.S

Un jour peut-être que je m’épancherais ici.

Laisser un commentaire

Votre adresse e-mail ne sera pas publiée.